Protokół kontroli miejskiej informacji o Czystym Powietrzu
Protokół służy do sprawdzenia jednej wiadomości przed użyciem jej w konkretnej sprawie. Nie przesądza prawa do dofinansowania. Pozwala za to odtworzyć, co czytelnik zobaczył, z jakiego źródła skorzystał i którego elementu nie udało się potwierdzić.
Na początku zapisz adres komunikatu, tytuł, podmiot publikujący, datę i godzinę dostępu oraz kopię lub plik PDF. Jeżeli treść pochodzi z mediów społecznościowych, znajdź odpowiadającą jej stronę urzędową. Zrzut ekranu zachowuje wygląd, lecz link do dokumentu pozwala sprawdzić źródło i wersję.
Krok 1. Rozbij wiadomość na sprawdzalne tezy
Oznacz fakt, instrukcję i zapowiedź
Fakt opisuje stan w danym dniu, instrukcja mówi, co zrobić, a zapowiedź dotyczy przyszłej zmiany. Nie łącz ich w jednym polu. Zdanie „od wskazanej daty zmienia się program, a dokumenty złożysz tutaj” zawiera co najmniej dwie tezy: krajową datę obowiązywania oraz lokalny kanał czynności.
Każdej tezie nadaj numer. Obok wpisz: „potwierdzona”, „częściowo potwierdzona”, „zastąpiona” albo „brak potwierdzenia”. Status ma wynikać z otwartego źródła, nie z tego, że komunikat brzmi wiarygodnie.
Krok 2. Znajdź źródło właściwe dla warstwy
Dla zasad programu zacznij od bieżącej strony dokumentów NFOŚiGW. Sprawdź, czy pakiet obejmuje datę Twojego planowanego wniosku oraz czy instrukcja i formularz należą do tej samej edycji. Komunikat prasowy objaśnia zmianę, ale nie zastępuje programu, regulaminu ani instrukcji.
Dla obsługi lokalnej przejdź do właściwego WFOŚiGW i oficjalnej strony gminy. Szukaj aktualnego potwierdzenia roli i zakresu, nie samego użycia logo. Jeżeli miasto cytuje materiał NFOŚiGW, źródłem zasad pozostaje dokument krajowy, a miasto odpowiada za lokalny opis i odsyłacze.
Krok 3. Zapisz cztery daty i wersję
Wypełnij osobne pola:
- opublikowano — kiedy wiadomość pojawiła się w serwisie;
- obowiązuje od — kiedy stosuje się opisywaną zasadę;
- sprawdzono — kiedy porównano treść z oficjalnym źródłem;
- zastąpiono — od kiedy istnieje nowsza wersja informacji.
Następnie zapisz pełną nazwę pakietu lub dokumentu, oznaczenie wersji widoczne w źródle, nazwę pobranego pliku oraz datę pobrania. Jeśli plik został podmieniony pod tym samym adresem, porównaj tytuł, datę i zawartość. Brak jawnego numeru wersji uzupełnij własnym identyfikatorem archiwalnym, na przykład datą i skrótem pliku, ale nie przedstawiaj go jako oznaczenia wydawcy.
Krok 4. Potwierdź terytorium i odbiorcę
Zapisz gminę, na której oficjalnej stronie jesteś, oraz terytorium wskazane w komunikacie. To nie zawsze to samo. Informacja ogólnopolska może zostać udostępniona lokalnie, a zaproszenie do punktu może dotyczyć wyłącznie mieszkańców albo budynków z danego obszaru.
Osobno wpisz grupę spraw: informacja ogólna, pomoc przy przygotowaniu, obsługa operatorska, wniosek o dofinansowanie, wniosek o płatność lub inna czynność. Nie rozszerzaj zasięgu komunikatu na etapy, których nie wymienia.
Krok 5. Zweryfikuj rolę i kanał
Sprawdź, czy publikujący opisuje punkt konsultacyjno-informacyjny, operatora, WFOŚiGW czy tylko przekazuje wiadomość. Punkt i operator mają odrębne materiały NFOŚiGW, więc nie traktuj nazw jako synonimów. Jeżeli rola operatora ma znaczenie dla wybranej ścieżki, potwierdź ją na aktualnej liście właściwego WFOŚiGW.
Dla kanału zapisz cztery czynności: gdzie przygotować, gdzie podpisać, gdzie przekazać i gdzie otrzymać potwierdzenie. Jeden adres strony nie musi wykonywać wszystkich. Nie wysyłaj danych ani załączników przez formularz, którego właściciela i celu nie da się ustalić.
Krok 6. Nadaj wynik kontroli
„Aktualny” oznacza, że wszystkie tezy potrzebne do planowanej czynności mają potwierdzone źródło, datę, zakres i kanał. „Warunkowo aktualny” stosuj, gdy tekst poprawnie opisuje program, ale wymaga lokalnego potwierdzenia roli. „Archiwalny” oznacza, że istnieje następca albo minęła wskazana data. „Niepełny” stosuj, gdy braku nie można bezpiecznie uzupełnić.
Wynik zapisz wraz z datą i osobą sprawdzającą. Nie poprawiaj historii wstecz. Po zmianie utwórz nowy rekord i połącz go z poprzednim. Szczegółową metodę opisuje Archiwum zmian bez pozostawiania starej instrukcji.
Zakończ konkretną decyzją
Protokół powinien kończyć się jednym z trzech działań: użyj potwierdzonego kanału, poproś właściwą instytucję o doprecyzowanie albo zatrzymaj czynność do czasu publikacji nowego dokumentu. Do stworzenia komunikatu, który ułatwi taką kontrolę, przejdź na Jak opublikować sprawdzalny komunikat miejski o programie. Rozróżnienie ról znajdziesz też w Program krajowy, punkt i operator — jak nie pomylić ról.